واقعا وحشتناكه! 30000 هزار نفر تا حالا. 30000 آدم. 30000 نفر عين خودمون. آدم وقتي به آرزوهاشون فكر ميكنه دلش آتيش ميگيره. آدم وقتي فكر ميكنه شخصا چقدر به زندگي و جون خودش و خانوادش اهميت ميده اون وقت واقعا ميفهمه اين عدد يعني چي. خدا ميدونه هر كدوشون چه آرزوهايي داشتن. چند نفرشون تازه ازدواج كرده بودن؟ چند نفرشون تازه نامزد كرده بودند؟ چند نفرشون نوزاد تازه به دنيا اومده بودن (با اون دستاي كوچولوشون) ؟ چقد جون آدم اينجا ارزونه.
خيلي ها (از جمله خودم) گاهي خيلي به خودشون اهميت ميدن و خودشون رو تو مركز همه چي ميبينن اما وقتي آدم با اين فجايع مواجه ميشه تازه اون وقت متوجه ميشه چقدرغرور مسخره اس. وقتي به اين راحتي زندگي 30000 هزار نفر نابود ميشه آدم متوجه ضعف خودش ميشه.
چرا بايد اين تعداد كشته بشن؟ چرااا؟ قديمي بودن شهر اصلا دليل خوبي نيست به قول شيده "پاريس هم شهر قديمي ايه! توكيو هم قديميه والله!" چند وقت پيش زلزله اي با همين قدرت تو توكيو اومده بود فقط چند نفر زخمي شدن فقط. آخه ما چيمون از ژاپنيها كمتره؟ كشورمون كه 5 برابر ژاپنه، جمعيتش هم نصف جمعيت ژاپنه جوونهاي ايراني هم اگه عقلشون از اونا بيشتر نباشه مسلما كمتر هم نيست، بهونه جنگ رو هم نميشه اورد ژاپنيها كشورشون بعد از جنگ جهاني با خاك يكسان شده بود. ديگه چه مرگيمونه؟ مسعود بهنود در اين باره عالي نوشته من كه كاملا با حرفاش موافقم. شكر خدا هيچ وقت هم نشده كه سر اين ملت بدبخت يه حكومت مردمي حكومت كنه نميدونم اين چه سرنوشتيه كه هر وقت مردم خواستن يه حركتي انجام بدن چرخ فلك انقدر چرخيد كه دوباره برگشتيم سر همون خونه اول.
به هر حال تو اين مملكت جون مردم جزو ارزونترين چيزهاس.